تو را ديدم آري من تو را ديدم مثل عطش براي يک قطرهاي آب به تو محتاج شدم تو روياي روزهاي تنهايي و بي کسي من بودي در آغوش گرفتن تو مثل فراموش کردن تمام خستگيهايي بود که بر عمق جانم مدتها نشسته بود بعد از مد تي تو برايم حتي از نفس کشيدن محبوبتر شدي عزيزم تو حتي يک لحظه مرا در سکوت که از مرگ برايم سخت تر بود رها نکردي من بيمار شدم تو هنوز در کنارم بودي و مثل کوه استوار تو مرا با قلبي سرشار از عشق راهي ديار عشق کردي من هم با کوله بار عشق چشمانم را بدون خداحافظي بستم 

وقتی تو نیستی گم می شه آفتاب        خاکستر می شه حریر مهتاب

   از رفتنت من پر می شم از شب        شب دلهره شب اضطراب 

   وقتی تو نیستی دنیا شب می شه          شب از دل من شب تا همیشه

  عشق یعنی تو ملامت کن مرا

عشق یعنی در پی تو در به در

عشق یعنی با تو آغاز سفر

عشق یعنی بگذری از آرزو

عشق یعنی با تو گشتن هم کلام

عشق یعنی دستهایت رو به دوست

عشق یعنی سروهای سر بلند

عشق یعنی شاخه ای گل در سبد

عشق یعنی تو بسوزانی مرا

عشق یعنی بشکنی قلب مرا

عشق یعنی تک درختی در کویر

عشق یعنی بگذری از هفت خان

ديشب اونو تو خواب ديدم .

خيلی خوشحال بود !

بهش گفتم اين چه کاری بود که کردی ؟

گفت اینطوری خيلی بهتر شد !

گفتم يعنی چی ؟

گفت آخه اينطوری هر روز ميتونم ببينمش .

هر شب ميتونم به خوابش برم .

هميشه ميتونم مواظبش باشم .

تازه از همه اينا مهم تر

خدا بهم قول داده که يه روزی اونم مياد اينجا پيش من .

منم اينجا منتظرشم .

يکــــــی

يکی داره با اون چشـاش بد جوری غوغا ميکنه

تمام قفل ها رو داره يکی يکی وا ميکنه

يکی داره با خنده هاش وصله اين جونم ميشه

با اون چشـای روشنش راس راسی مهمونم ميشه

يکی داره زير زيرکی منو تماشا ميکنه

تو تيک تيک ثانيه هام بد جوری بلوا ميکنه

يکی داره نفس نفس هم دم لحظه هام ميشه

تو اين دل خرابه ام صاحب يک سرا ميشه

يکی ميخواد که بکنه ساقه های خشکيده رو

ميخواد که از نو بکاره گلهای پر پر شده رو

يکی ميخواد برای من شب رو چراغون بکنه

لحظه به لحظه دم به دم ستاره بارون بکُنه

يکی ميخواد مثل نسيم پا بذاره تو بی کسيم

ميخواد که باز بهار بياد پر بکشه مثل نسيم

عشق، عاشقی٬ عاشق٬ معشوق و ... اینها همه واژه های مقدسی هستند که متاسفانه بیشتر وقتها درست استفاده نمیشن و هر جایی و از دهن هر کسی جاری میشن.

عشق رازی هست تو دلهای عاشق و معشوق که اونها رو زنده نگه میداره حتی اگه از هم دور باشن.

عشق نیرویی هست که امید میده و انتظار رو آسون میکنه.

معنای عشق رو فقط عاشق و معشوق میفهمند و بس و تا وقتی یکی از اونها نشده باشی حرف زدن و نظر دادن در مورد عشق بیفایده هست.

عشق یه دنیای دیگه هست که برای ورود به اون باید لیاقت داشت. برای شروع این زندگی جدید باید از همه داشته ها و تعلقات گذشت. باید انسان دیگه ای شد. باید ایثار و فداکاری رو آموخت٬ باید فنا شدن رو آموخت٬ باید از خود گذشتن رو فراگرفت٬ باید یکرنگ شد٬ باید یکی شد...

و این سر فصل عاشقیست...

تا چند وقت پیش خیلی راحت به خودم میگفتم عاشق! و فکر میکردم عشق تمام وجودم رو فراگرفته... اما چند جا اتفاقاتی افتاد که من رو به فکر وا داشت...

با خودم فکر کردم و دیدم که اگر عاشق هستم پس چرا هنوز خود خواهم؟! چرا بعضی وقتها که معشوق از من چیزی میخواد -اونم نه برای خودش که بخاطر من- من ناراحت میشم؟! مگه رابطه عاشق و معشوق نباید اینطوری باشه:

وفا کنیم و ملامت کشیم و خوش باشیم

که در طــریقت مـــا کـافـریست رنجــیدن

چرا بعضی وقتها اون حس سلطه طلبی درونم آشکار میشه و میخوام همه چی مال خودم باشه؟! حتی عشق و معشوق؟! اگه عاشقم چرا اونقدر که باید تغییر نکردم؟! و اگه عاشقم چرا همه وجودم به فرمان معشوق نیست؟! اصلا من لیاقت عاشق بودن رو دارم؟!

خیلی سخته... نه؟!

وقتی خوب فکر کردم دیدم ما آدمها هممون لیاقت عاشق شدن و عاشق بودن رو داریم اما این خودمونیم که نمیذاریم پرده ها کنار برن و نور حقیقت و عشق به قلبمون بتابه

میان عاشق و معشوق هیچ حایل نیست

تو خود حجاب خودی حافظ از میان برخــیز

باید تلاش کرد و جنگید. باید تلاش کرد برای تغییر و جنگید با "خود" درون.

خدایا کمکمون کن تا راهی رو که ما رو به کمال و عشق واقعی و زندگی ابدی میرسونه پیدا کنیم و این توان رو به ما بده که این راه رو طی کنیم و به مقصد برسیم تا معنای عشق رو درک کنیم...